سایر خدمات

پیرسینگ

سوراخ کردن پوست برای وارد کردن اشیای تزئینی و جواهرات با نام پیرسینگ شناخته می شود و از شایع ترین استفاده های این روش، سوراخ کردن نرمه و غضروف گوش بوده است که هم اکنون نیز بسیاری از دختران در هنگام بچگی این نوع پیرسینگ را تجربه می کنند. امروزه از پیرسینگ برای بینی، زبان، لب، ابرو، ناف، دندان و حتی چشم استفاده می شود که برخی از این استفاده ها خود عجیب و قابل تاملند. در پیرسینگ گوش معمولا از یک وسیله مخصوص به مانند تفنگ استفاده می شود و در قسمت های دیگر بدن معمولا از سوزن استفاده می کنند. در خصوص پیرسینگ دندان نیز نیاز به تراش دندان وجود دارد و سپس بر روی آن جواهر نصب می شوند. جالب است بدانید که برای انجام پیرسینگ چشم به استفاده از جراحی نیاز است! در پیرسینگ چشم، جراحی زیر ملتحمه قرار می‌گیرد که برای درآوردن آن هم بار دیگر به عمل جراحی نیاز خواهد بود. به مانند هر روش دیگری پیرسینگ نیز می تواند خطراتی را در پی داشته باشد که از جمله آن ها عفونت باکتریایی و ویروسی است. دقت کنید که اگر انجام پیرسینگ در محلی بهداشتی انجام نشود امکان ابتلای شما به بیماری های شدید وجود دارد و این در حالی است که شما به راحتی می توانید با مراجعه به مراکز معتبر از این مشکل پیشگیری کنید. لب و زبان بیشتر مستعد عفونی شدن می باشند چرا که با باکتری تماس بیشتری دارند اما در هر شرایطی اگر نکات لازم برای انجام پیرسینگ رعایت نشود فرد را در خطر ابتلا به بیماری‌هایی مثل هپاتیت B، هپاتیت C و HIV قرار دهد.






اگرچه پیرسینگ اگر بهداشتی انجام شود آسیب زیادی را به دنبال نخواهد داشت اما برخی مشکلات نیز با وجود مراجعه به متخصصان و افراد مجرب و حتی با رعایت نکات بهداشتی امکان وقوع دارند و ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید یکی از آن ها می باشد. ایجاد گوشت اضافه در هر قسمتی از بدن می تواند اتفاق بیافتد و بیشترین علل موثر در این خصوص وراثت می باشد. پیرسینگ سبب می شود که در ناحیه مورد نظر بافت اسکار رشد کند که نمای ظاهری بدی دارد و برای برطرف کردن این مشکل نیاز به جلسات درمانی بسیار زیادی را خواهید داشت. پس از برطرف کردن این مشکل، فرد اگر دوباره به انجام پیرسینگ بپردازد، باز هم دچار گوشت اضافه می شود. دقت کنید برخی مناطق بدن نظیر گردن به بالا و ناحیه پشت، سینه و شانه احتمال بیشتری برای آوردن گوشت اضافه دارند و ایجاد کلوئید در نواحی پایین تنه کمتر اتفاق می افتد. دقت کنید که انجام پیرسینگ باید توسط فرد متخصص انجام گیرد چرا که مثلا اگر در پیرسینگ گوش، اگر در غضروف و کمی بالاتر از نرمه گوش ایجاد شود، می‌تواند باعث عفونت غضروف شود که اگر سریع درآورده و درمان نشود ممکن است حتی باعث عفونت‌های جدی، بدشکلی و درد گوش شود. دقت کنید که ایجاد سوراخ بر روی نرمه گوش و یا به عبارت دیگر پیرسینگ گوش معمولا مشکل زا نمی باشد. اما سوراخ های متعدد بر روی غضروف گوش می تواند آسیب جدی به غضروف برساند. دقت کنید در انجام پیرسینگ افرادی که به فلزات حاوی نیکل و یا بدلیجات حساسیت دارند نباید از آن ها استفاده کنند چرا که می تواند حساسیت های شدیدی در بدن شما رخ دهد که برای درمان آن ها نیاز به درمان تخصصی با پزشک داشته باشید لذا پیش از انجام پیرسینگ مشکلات خود را به پزشک اطلاع دهید. حساسیت مربوط به بدلیجات معمولا در مورد فلز نیکل اتفاق می‌افتد و احتمال آلرژی به طلا خیلی کمتر است. از علائم آن هم می‌توان به قرمزی، پوسته‌ریزی و خارش در محل اشاره کرد. البته در موارد شدیدتر ممکن است مناطق دیگر بدن هم دچار علائم حساسیت شوند بنابراین افرادی که مستعد حساسیت هستند بهتر است از فلزات حاوی نیکل یا بدلیجات استفاده نکنند. پس از سوراخ کردن پوست و انجام عمل پیرسینگ از الکل و بتادین و موادی به مانند آن ها بر روی محل مورد نظر نباید استفاده شود چرا که این ترکیبات می توانند سبب خشک شدن پوست گردند و در نهایت به پوست بیمار آسیب برسانند. عفونت ناحیه سوراخ شده اگر چه یکی از مشکلات بیماران می باشد که نگرانی و تردید را در خصوص انجام پیرسینگ به وجود می آورد اما اگر در مراکزی که گواهی مجاز برای انجام پیرسینگ دارند، این فرآیند انجام گیرید، احتمال آن به صفر نزدیک می شود. پس از گذشت چندین ماه امکان بسته شدن سوراخ شما وجود نخواهد داشت و نیازی به نگرانی در این خصوص نیست و توجه کنید که قرمزی و التهاب و حتی ترشحات زرد و سفید و خونریزی مختصر در ناحیه پیرسینگ شده و در روزها اول کاملا طبیعی می باشد و این مشکل برطرف می گردد اما اگر این علائم شدت یافت باید حتما پزشک خود را در این خصوص مطلع کنید.





در کشورهای خارجی هم برای انجام پیرسینگ مراکزی با گواهی و یا مجوز کار وجود دارند و در ایران نیز باید افراد به محل هایی که پزشک این فرآیند را انجام می دهد و یا توسط مراکزی با گواهی صورت می پذیرد مراجعه کنید و انجام آن در آرایشگاه ها و یا مکان های مختلف و زیر نظر افراد غیر متخصص، اشتباهی بزرگ است. برای انجام پیرسینگ فردی که این کار را انجام می دهد باید تجربه کافی در آن را داشته باشد و تمامی اصول بهداشتی را رعایت کند و هم چنین در این روش نیاز است که برای هر شخص از لوازم یک بار مصرف استفاده گردد و همچنین باید دستگاه‌های غیر یکبار مصرف را حتما ضدعفونی و استریل کنند تا بیماری‌ها از فردی به فرد دیگر منتقل نشوند. شست و شوی کامل دست ها و استفاده از دستکش برای پیرسینگ از قسمت های جدانشدنی این فرآیند می باشد. دقت کنید که ناف معمولا منطقه ای است که به ندرت تمیز می شود و حفره ماننده است که با سوراخ کردن آن احتمال عفونت افزایش می یابد لذا توجه کنید که انجام عمل جراحی و سزارین برای بانوان می تواند یک عال اصلی عفونت باشد لذا در این زمان بهتر است پیرسینگ حتما خارج گردد. از دیگر دلایلی که می گوید پیرسینگ ناف بهتر است در زمان بارداری خارج شود این است که در این دوران پوست کشیده می‌شود و احتمال پارگی و آسیب پوستی وجود دارد.